Historia Manufaktury Majoliki
Inicjatywa Michała Piotra Radziwiłła
Nieborów, malownicza wioska w sielskim krajobrazie pól i łąk doliny Bzury. W zabudowaniach dawnego browaru należącego do zespołu pałacowego nieborowskiej linii Radziwiłłów herbu Trąby, w 1881 roku książę Michał Piotr — pozytywista, filantrop i mecenas sztuki — otwiera wzorem swych nieświeskich antenatów farfurnię, czyli Fabrykę Fajansów Artystycznych i Kafli Piecowych, którą kieruje sprowadzony z Nevers doświadczony ceramik Stanisław Thiele. Zakład korzysta z lokalnego surowca, zatrudnia uczniów „szkoły Gersona”, miejscowych rzemieślników i samorodne talenty z okolicznych wsi. Czerpie inspiracje z motywów zdobniczych dawnych wytwórni włoskich, francuskich i niderlandzkich, sięga też po wątki narodowo-patriotyczne. Projektowaniem i dekorowaniem poszczególnych obiektów zajmuje się również sam książę Radziwiłł.
Fabryka specjalizuje się w wyrobach majolikowych. Gliniane formy pokrywane są gęstą, nieprzezroczystą emalią cynową zdobioną farbami naszkliwnymi, które po wypaleniu zlewają się w jednolicie gładką powierzchnię. Wytwarza wielobarwne naczynia serwisowe, przedmioty zbytkowne oraz kafle piecowe, opatrzone znakiem fabrycznym MPR (Michał Piotr Radziwiłł) zwieńczonym mitrą książęcą, później również ST (Stanisław Thiele).
Wokół manufaktury szybko robi się głośno, czego zwieńczeniem jest otwarcie w czerwcu 1884 wielkiej wystawy wyrobów nieborowskich w Hotelu Europejskim w Warszawie. Przy ulicy Berga 5 (obecnie Traugutta) powstaje skład główny, otwarte zostają przedstawicielstwa w Kijowie i Sankt Petersburgu. W wydanym w 1885 roku Katalogu wyrobów artystycznych majolikowych z Fabryki Xięcia Michała Radziwiłła w Nieborowie wymienia się blisko 200 różnorodnych produktów. Prosperity nie trwa jednak długo i w 1897 roku manufaktura, przejęta już wówczas przez Thielego, zostaje ostatecznie zamknięta.
Rok 1903: Stanisław Jagmin, rzeźbiarz i ceramik, z sukcesem, acz na krótko, reaktywuje manufakturę, produkując ceramikę nieglazurowaną wykorzystującą motywy celtyckie i starosłowiańskie, ale też obowiązujące ówcześnie wzornictwo secesyjne. Zwieńczeniem jego pracy jest otwarta w czerwcu 1906 roku wystawa produktów nieborowskich w szacownym gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.
W Manufakturze Majoliki czynna jest stała wystawa, na której można zobaczyć oryginalną ceramikę wytwarzaną na przełomie zeszłych wieków w nieborowskiej fabryce. Niezwykle skomponowana ekspozycja oddaje klimat epoki, w której chętnie otaczano się bogato zdobionymi przedmiotami wykonanymi ręcznie.
Muzeum Cyfrowe
Odkryj cyfrowe zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie i poznaj tysiące dzieł sztuki — od malarstwa i rzeźby po grafikę, fotografię oraz rzemiosło artystyczne. Przeglądaj obiekty, twórców i kolekcje, poznając ich historię dzięki szczegółowym opisom oraz wysokiej jakości reprodukcjom. Odwiedź stronę i zobacz bogactwo zbiorów MNW z dowolnego miejsca i o każdej porze.
